KODI Fanklub Polska



Co to właściwie jest HTPC?

myth-tv Home Theater PC (HTPC) lub Media Center jest to stacjonarny zestaw komputerowy z zainstalowanym oprogramowaniem umożliwiającym odtwarzanie wideo, muzyki oraz przeglądanie zdjęć. Niekiedy również pracujący jako PVR (Personal Video Recorder) – czyli pełniący rolę „cyfrowego magnetowidu”, dzięki któremu może nagrywać materiały wideo z zewnętrznych źródeł (karta TV / SAT / wejście wideo). Zestaw taki optymalizuje się pod kątem zużycia energii (wielokrotnie pracuje 24h/dobę), emitowanego hałasu, obsługi za pomocą pilota zdalnego sterowania.

 Powszechnie również umieszcza się w jego obudowie wyświetlacze VFD, które wyświetlają podstawowe informacje (np. nazwa /czas utworu) bez potrzeby włączania telewizora / monitora. Większy nacisk kładzie się również na ilość portów we / wy jak i jakość odtwarzanego dźwięku. Mniej istotna jest tutaj moc obliczeniowa (powinna być wystarczająca, aby bezproblemowo odtwarzać materiały wideo jakości HD i dźwięk przestrzenny).

Zestaw taki wielokrotnie stanowi integralną część domowego zestawu Hi-Fi - w tym przypadku powszechnie stosuje się wysokiej jakości obudowy (np. aluminiowe) dzięki czemu doskonale integruje się z resztą urządzeń.

 

 

Mac-Mini Źródło: Wikipedia Mimo iż komputery z wyżej wymienionymi możliwościami znane były już od późnych lat 80tych, termin „HTPC” pojawił się po raz pierwszy w mainstreamie w 1996 roku. W minionych latach wiele różnorodnych urządzeń (jak na przykład konsole gier wideo) poszerzały swoje funkcjonalności o możliwości odtwarzania multimediów.

Termin „Media Center” ma również zastosowanie do specjalizowanego oprogramowania uruchamianego na standardowym komputerze PC

HTPC cechuje odpowiedni interfejs (o powiększonej, czytelnej czcionce) umożliwiający obsługę urządzenia za podłączonego do odbiornika TV z odległości kilku metrów.

Od kilku lat dostępne są gotowe produkty oferowane są przez większość producentów, jednak w większości przypadków entuzjaści rozwiązania samodzielnie budują własne zestawy HTPC.


 

 

Historia

Integracja telewizora z komputerem osobistym datuje się na późne lata 80te kiedy to (poprzez Video Toaster) został zaoferowany moduł karty telewizyjnej do komputera Commodore Amiga. Tego typu rozszerzenie umożliwiało wyświetlenie wideo w małym okienku na ekranie. W 1993 roku firma Apple Computer wprowadziła również na rynek produkt o nazwie Macintosh TV który zawierał wbudowaną kartę telewizyjną, szybko wycofała go jednak z rynku sprzedając zaledwie 100 000 sztuk. W 1996 firma Gateway Computer rozpoczyna produkcję komputera „Destination” posiadającego wbudowaną kartę TV oraz kartę wideo. Kosztował ok 4000$ i jako pierwszy umożliwiał całkiem poprawnie oglądanie telewizji na kolorowym monitorze oferując również typowe funkcje komputera osobistego. Rozwiązanie to nazywano także „PC-TV Combo”. Powszechnym stało się jednak nowe określenie, które pojawiło się w mainstreamie przed końcem roku: „Home Theater PC”.

Do 2000 roku, odtwarzacze DVD upowszechniły się i zdobyły niemal cały rynek, jednak oferowana jakość obrazu, jak i elastyczność okazała się niewystarczająca dla wymagających konsumentów, którzy zaczęli poszukiwać alternatywnych rozwiązań.

Posiadacze komputerów osobistych szybko zauważyli przewagę jakości jaką daje komputer w porównaniu do odtwarzaczy DVD (w szczególności wyświetlanie w technologii progressive scanning -  480p zamiast 480i). Fakt ten spowodował, iż użytkownicy zaczęli coraz częściej wybierać to rozwiązanie zamiast bardzo drogich odtwarzaczy DVD, oferujących podobną jakość, przy znacznie mniejszej elastyczności.

W następnych latach oprogramowanie komputerowe zaoferowało użytkownikom dodatkowe możliwości (zapisywanie całych DVD na dysku, „timeshift” itp.), co przyczyniło się do zwiększenia zainteresowania użycia PC jako centrum multimediów.  

Okazało się jednak, że słabostką rozwiązania jest brak odpowiedniego, łatwego w obsłudze oprogramowania.

W niedługim czasie została wydana darmowa aplikacja pracująca w środowisku Linux o nazwie MythTV. Koncepcja zakładała zintegrowanie cyfrowego tunera z cyfrowym magnetowidem (PVR), programem telewizyjnym oraz pozostałymi funkcjami komputera optymalizując interfejs pod kątem wyświetlania na zwykłym odbiorniku TV („10-foot user interface”).

Nieco później pojawiło się inne popularne, darmowe rozwiązanie: XBMC zakładającym początkowo przeobrażenie Xbox’a w Home Theater PC. Finalnie XBMC zostało portowane do Windows, Mac OS, Linux i innych systemów / rozwiązań włączając w to Boxee i Plex.

W 2002 roku Microsoft wydał komercyjne rozwiązanie o nazwie Microsoft's XP Media Center Edition które zaszyto w Windows XP.

W 2005 roku firma Apple wprowadziła aplikację o nazwie Front Row dla swojego systemu Mac OS X. Rok później Apple wprowadziło na runek rozwiązanie o nazwie Mac mini posiadające pilot zdalnego sterowania, cyfrowe wyjście audio 5.1 i odświeżony interfejs Front Row. Dzięki swoim funkcjom jak i małemu rozmiarowi zostało ono bardzo dobrze przyjęte przez konsumentów, którzy zaczęli używać Mini jako typowe rozwiązanie HTPC.

Upowszechnienie się wyświetlaczy HD (TV plazmowych/LCD oraz projektorów HD), możliwości skalowania obrazu do lepszej jakości jedynie zwiększyło rosnącą już popularność HTPC. Powszechnym stało się wyposażanie popularnych PCtów w łącza HDMI (umożliwiające wysyłanie sygnału audio i video za pośrednictwem jednego kabla), dzięki czemu dziecinne proste stało się podłączanie komputerów do wyświetlaczy wideo, czy też zestawów audio. Na tą popularność przekładała się również umiejętność PCtów (podłączonych do Internetu) wyświetlania strumieniowanych materiałów wideo (np. z  YouTube) co dało użytkownikom łatwy dostęp do gigantycznej biblioteki treści audio/wideo.

 

 


 

 

Charakterystyka HTPC

 

Multimedia mogą być odtwarzane z plików zapisanych lokalnie (na dysku twardym, NASie lub CD/DVD) jak również odbierane przez tuner TV/SAT, lub jako internetowy strumień audio / wideo.

Komputer zwykle podłączony jest do domowej sieci / Internetu poprzez kabel Ethernet lub bezprzewodowo. Wiele z aplikacji (np. HBMC) potrafi również wyświetlać wiadomości za pomocą kanałów RSS.

Poza funkcjonowaniem jako standardowy PC, typowy HTPC posiada kilka dodatkowych cech:

Podłączenie do odbiornika TV

Standardowy PC podłączony jest zwykle do monitora LCD, natomiast HTPC podłącza się do typowego odbiornika TV (najczęściej LCD / plazma).

Typowy HTPC posiada szereg interfejsów umożliwiających podłączenie go do telewizora – począwszy od najbardziej popularnego HDMI, poprzez DVIDisplayPortComponent videoVGAS-Video, na Composite video skończywszy.

 

Pilot zdalnego sterowania

Jak wspomniano HTPC jest najczęściej integralną częścią domowego zestawu audio-wideo, umieszczonego w salonie, dlatego wymaga on funkcjonalności ułatwiającej kontrolowanie go z dystansu.

Większość producentów kart telewizyjnych dołącza do zestawu również pilota zdalnego sterowania. Oprogramowanie typu „Media Center” (jak na przykład BoxeeGB-PVRSageTVMediaPortal and Beyond TV) wspiera piloty Windows MCE  jak również inne modele.

Możliwą opcją jest również używanie innych wskaźników, które umożliwiają kontrolę kursora z odległości (jak np. Wii Remote, GlideTV Navigator, Loop Pointer). Często stosuje się również typowe klawiatury / myszy bezprzewodowe.

Innowacją ostatnich czasów jest również używanie smartphonów (np. z systemami Apple IOS, Android), które łącząc się poprzez bezprzewodową sieć domową umożliwiają kontrolowanie zestawu nawet z innego pomieszczenia.

 

Zewnętrzne i sieciowe urządzenia przechowujące dane

W związku z naturą HTPC wymaga on dużo więcej przestrzeni do przechowywania zdjęć, muzyki, filmów, seriali TV i innych multimediów. Użytkownicy gromadząc dane bardzo szybko przekonują się, że wolne miejsce na wbudowanym dysku twardym okazuje się niewystarczające. Brak wolnej przestrzeni, jak również duży hałas generowany poprzez dysk twardy zmusza użytkowników do poszukiwania innych rozwiązań. W takiej sytuacji popularnym wyborem staje się urządzenie NAS (Network Attached Storage) lub zastosowanie serwera plików, umieszczonego w innym pomieszczeniu.

 

Karty TV/SAT

Karta TV/SAT jest komponentem komputera, który umożliwia odbiór (analogowego i/lub cyfrowego) sygnału telewizyjnego/satelitarnego. Większość kart umożliwia przechwytywanie materiału wideo i zapisywanie go na twardym dysku. Wiele z nich umożliwia również sprzętowe (od)kodowanie MPEG redukując zaangażowanie komputera w ten proces. Poszukiwaną funkcją jest również tzw. „timeshift” – funkcja umożliwiająca zatrzymanie / przewijanie programu telewizyjnego, nadawanego w czasie rzeczywistym.

 

Redukcja hałasu

Użytkownicy HTPC często uskarżają się na obecność szumu w tle podczas słuchania muzyki / oglądania cichszych fragmentów filmów. Odgłosy takie pochodzą najczęściej z wentylatorów umieszczonych na procesorze, zasilaczu czy też karcie grafiki. Większość typowych komputerów PC jest optymalizowana pod kątem maksymalnej wydajności, natomiast standardowe funkcje HTPC nie obciążają tak intensywnie procesora. Dlatego powszechnym w HTPC jest stosowanie pasywnego / wodnego systemu chłodzenia, wentylatorów o niskiej / zmiennej szybkości obrotu, elementów / podkładek antywibracyjnych pod wentylatory / dyski twarde i innych rozwiązań redukujących hałas.

 

 


 

Oprogramowanie

XBMC lista filmow.  Źródło xbmc.org Aplikacje wspierające HTPC istnieją dla większości popularnych systemów operacyjnych.

Rozwiązania takie bywają często nazywane oprogramowaniem typu "Media Center".

 

GNU/Linux

Wiele rozwiązań Media Centre stworzono na platformę Linux. Jedno z najpopularniejszych z nich - MythTV wspiera większość typowych zastosowań: bibliotekę multimediów, oglądanie / nagrywanie TV, bibliotekę gier wideo, galerię obrazów, portal informacyjny itp.

Innym popularnym rozwiązaniem jest XBMC  (dostępne również dla wielu innych platform), cechujące się prostotą konfiguracji - w typowej instalacji wspiera większość wyżej wymienionych funkcji (poza odbiorem / nagrywaniem TV).

Istnieje również wiele innych, choć mniej popularnych niż MythTV i XBMC rozwiązań – np.: Freevo VDRSageTVBoxee itp.

Tworzone są również dystrybucje Linux’a zoptymalizowane pod kątem „Media Centre”, z preinstalowanymi aplikacjami – np.: MythBuntu (bazujący na Xubuntu), XBMCbuntu (bazujący na UbuntuMythDora (bazujący na Fedora) czy Ubuntu TV (bazujący na Ubuntu).

Większość z tych dystrybucji dostępna jest w wersji „Live” gdzie użytkownik może uruchomić kompletny system bezpośrednio z płyty CD / USB, bez konieczności instalowania na dysku twardym (i zmieniania obecnie używanego systemu operacyjnego).

 

Microsoft Windows

Często wybieranym rozwiązaniem dla tego systemu jest instalacja wersji Windows zawierającej oprogramowanie Windows Media Center (Windows 7 Home Premium, Windows 7 Professional, Windows 7 Ultimate, Windows Vista Home Premium, Windows Vista Ultimate, lub starszy Windows XP Media Center Edition).

Windows Media Center poza standardowymi funkcjonalnościami tego typu oprogramowania zawiera dodatkowe oprogramowanie wspierające PVR (nagrywania materiałów wideo), wyświetlanie programu telewizyjnego.

Windows 7Windows Vista standardowo zawierają kodek MPEG2. Jedynie Windows XP MCE nie dostarcza tegoż kodeka - może on zostać zakupiony od firmy Intel lub wykorzystany po zainstalowaniu shareware’owego oprogramowania WinDVD firmy Intervideo. Inną opcją jest skorzystanie z pakietów dekodujących DVD takich jak PureVideo firmy Nvidia czy CinePlayer firmy Sonic.

Oprogramowanie HTPC w Windows może być również zbudowane w oparciu o dodatkowe oprogramowanie firm trzecich.

Bardzo częstym wyborem użytkownika Windows są darmowe programy takie jak XBMC, GB-PVR czy MediaPortal dostarczające pełną funkcjonalność wymaganą w rozwiązaniach typu „Home Theater”. XBMC i MediaPortal to oprogramowanie typu “open source”, posiadające liczną społeczność i oferującymi wiele dodatkowych skór, wtyczek rozszerzających standardowe funkcjonalności.

Z rozwiązań komercyjnych popularnym rozwiązaniem są również programy SageTV, GB-PVR,  Slingbox, czy też Beyond TV oferując standardowe funkcjonalności tego typu oprogramowania jak również niektóre z nich umożliwią bezpośrednie nagrywanie z kart TV/SAT nie wyposażonych w sprzętowy kodek MPEG2.

 

 

Mac OS X

 

W systemie Mac OS X w wersjach wcześniejszych niż 10.7 (Lion), funkcjonalność HTPC była wbudowana w system operacyjny. Zwłaszcza programy Front Row i Cover Flow, współpracujące z pilotem zdalnego sterowania  Apple Remote, umożliwiały użytkownikom łatwe oglądanie i poruszanie się pomiędzy multimediami.

W lipcu 2011 po wydaniu wersji 10.7 (Lion), program Front Row został wycofany. Lukę tą zapełniły oprogramowania zewnętrznych firm np. darmowy XBMC, Plex czy Boxee.

Braki funkcjonalności HTPC w systemie operacyjnym uzupełnia się też poprzez zastosowanie rozwiązań sprzętowych, programowych jak również z zastosowaniem zestawu wtyczek do istniejącego oprogramowania.

Np PVR dostępny przez EyeTVAMD ATI Wonder firmy AMD z zewnętrznym Tunerem TV pracującym na USB 2.0 i innych rozwiązaniach firm trzecich.

 

 


 

 

Cyfrowe odbiorniki mediów

Powszechnie stosowane cyfrowe odbiorniki mediów są częstokroć budowane z podzespołów podobnych do tych stosowanych w komputerach osobistych, jednak są one w większości przypadków mniejsze, cichsze, tańsze, konsumujące mniej energii elektrycznej niż w pełni wyposażony PC zaadoptowany do obsługi multimediów.

W ostatnich latach urządzenia domowej rozrywki włączając w to gry wideo, odtwarzacze DVD/Blu-Ray jak i dedykowane rozwiązania wyposażone zostały również w funkcje zarządzania lokalnie przechowywanymi materiałami audio/wideo i / lub strumieniowaniem treści internetowych. 

Systemy gier wideo takie jak Nintendo Wii, Sony PlayStation 3 czy Microsoft Xbox 360 już od dawna wspierają dodatkowe rozwiązana (poza oryginalnym zastosowaniem, zorientowanym na gry)

Wraz ze wzrostem wydajności komputerów oraz spadkiem ich cen producenci telewizorów zaczęli wyposażać swoje produkty w dodatkowe funkcje sieciowe. Gwałtowny wzrost dostępności multimedialnych treści w Internecie powodował, iż telewizory wyposażane były również w oprogramowanie umożliwiające ich bezpośrednie oglądanie np Youtube czy Netflix  w USA. Symbioza pomiędzy Netflix i rozwiązaniami stosowanymi w urządzeniach domowej rozrywki pomogła firmie Netflix uzyskać status największego dostawcy internetowych treści wideo w USA (w szczytowych momentach zużywając ok 20% przepustowości sieci).

W tym samym czasie rośnie również popularność rozwiązań muzyki / wideo na żądanie.

Na pozycję lidera wysuwa się tutaj firma Apple ze swoim systemem iTunes store, który zintegrowała z produkowanymi przez siebie komputerami osobistymi, urządzani przenośnymi na AppleTV kończąc - tworząc swoisty ekosystem.

 

 


 

 

Wpływ na standardowe usługi telewizyjne

 

Konwergencja treści, technologii i szerokopasmowego dostępu do Internetu pozwala konsumentom na odtwarzanie multimediów (jak np. filmy czy seriale) lokalnie zapisanych na dyskach jak również dostępnych bezpośrednio z Internetu.

Analizy rynku jednoznacznie ukazują iż trendem ostatnich lat staje się oglądanie filmów i telewizji bezpośrednio z Internetu (rośnie liczba konsumentów podłączających swoje odbiorniki TV jedynie do  komputera / HTPC). Te same analizy ukazują, że, mimo iż dostawcy usług standardowej telewizji ograniczają usługi w tym zakresie, jednocześnie poszerzają swoją ofertę w obszarze szerokopasmowego dostępu do Internetu i treści oferowanych tą drogą.

Urządzenia domowej rozrywki (włączając w to HTPC) będą zdecydowanie odgrywały coraz to większą rolę w telewizji przyszłości, powodując w efekcie, iż odbiór treści poprzez Internet zastąpi dotychczasowe kanały dostępu (nadawanie naziemne / satelitarne).

 

 


 

 

Źródlo: Wikipedia.

 

Zobacz również (materiały angielskojęzyczne):

 

Zaloguj się aby skomentować
Dodaj komentarz na Forum ( już dodano 0 ).

Aby kontynuować, pokaż nam kim jesteś